Πρακτικά ήδη σε ισχύ για ορισμένα  τραπεζικά δάνεια με ελάφρυνση και επαναδιαπραγμάτευση των όρων σε επιχειρήσεις οι οποίες βρίσκονται σε εμφανή δυσχέρεια να εκπληρώσουν τις δανειακές τους υποχρεώσεις. 

Πολλές φορές οι όροι που τέθηκαν από τις τράπεζες  όταν χορηγήθηκε το δάνειο ήταν (ή έγιναν στην συνέχεια)  αντικειμενικά δυσβάστακτοι και μερικές φορές παράνομοι και καταχρηστικοί. Οι δε επιχειρήσεις αντιδρώντας επιπόλαια και επιφανειακά βιάστηκαν να «κλείσουν»  τις δανειακές αυτές συμβάσεις και να τους εκταμιευθούν τα χρήματα κοιτώντας ίσως μόνον το επιτόκιο  χωρίς να εξετάσουν με εξειδικευμένη νομική βοήθεια τους υπόλοιπους όρους (συχνά κρυμμένοι και ιδιαίτερα επαχθείς μερικές φορές στα όρια της νομιμότητας). Φυσικά στην τωρινή  αδυναμία  εκπλήρωσης των δανειακών υποχρεώσεων των Ελληνικών επιχειρήσεων προς  τις τράπεζες συντέλεσαν στο μεταξύ και η επιδείνωση του οικονομικού κλίματος στην Ελλάδα και άλλοι –λιγότερο ή περισσότερο-  απρόβλεπτοι παράγοντες .

Καμία τράπεζα δεν πρόκειται να δεχτεί εύκολα  κούρεμα  οφειλών των επιχειρηματικών δανείων ούτε φυσικά μπορεί να υποχρεωθεί με νομοθετική ρύθμιση εκτός κι αν κάποιος άλλος δεχόταν  ν αναλάβει να πληρώσει για λογαριασμό αυτού που ευρίσκεται σε αδυναμία πράγμα που φυσικά δεν υπάρχει.  Το κράτος ακόμα κι αν ήθελε να κάνει κάτι τέτοιο απλά δεν μπορεί αφού το ίδιο είναι πλέον υποχρεωμένο να ζει με δανεικά και σύμφωνα με τους όρους αυτών που το δανείζουν. 

Η κάθε τράπεζα έχει φυσικά μία διαφορετική προσέγγιση  και αντιμετώπιση στο εξαιρετικά ευαίσθητο (αλλά και επικίνδυνο γι αυτήν) θέμα της ελάφρυνσης των όρων των επιχειρηματικών δανείων. Αυτό η  τράπεζα θα το κάνει μόνον  σε τρείς περιπτώσεις:

1. Όταν πραγματικά πειστεί ότι αυτός είναι ο μόνος πλέον τρόπος να πάρει ότι μπορεί από έναν καλόπιστο αλλά σε ουσιαστική αδυναμία δανειολήπτη, κι έτσι να μειώσει την ζημιά της από την συγκεκριμένη σύμβαση.
2. Όταν εν όψει δικαστηρίου αποτιμήσει τις πιθανότητες να χάσει την δικαστική αναμέτρηση με τον δανειολήπτη για π.χ. καταχρηστικότητα ή παρανομία στην σύμβαση.
3. Όταν υποχρεωθεί από το Δικαστήριο γιατί η σύμβαση «έπασχε» από όρους παράνομους και καταχρηστικούς  (πράγμα τελικά όχι και τόσο σπάνιο)

Είτε πρόκειται για πίεση μέσω διαπραγμάτευσης είτε για δικαστική διαμάχη (έστω κι αν αυτή δεν ολοκληρωθεί) απαιτείται μία συστηματική προσέγγιση τόσο στους όρους της δανειακής  σύμβασης όσο και στα βασικά στοιχεία της επιχείρησης που έλαβε το δάνειο.  Σε κάθε περίπτωση το κλειδί είναι η καταχρηστικότητα της σύμβασης. 

Το γραφείο μας πρωτοστάτησε ήδη από το 2008 στην δικαστική και εξώδικη διαμάχη για την καταχρηστικότητα των τραπεζικών συμβάσεων που διέθεταν προϊόντα  Lehman Brothers  στην Ελληνική αγορά. Ένα από τα δύο γραφεία (το άλλο ήταν του κ. Λυκουρέζου) που είχαν μαζικές αγωγές κατά των τραπεζικών συμβάσεων για την διάθεση των επίμαχων προϊόντων, κατορθώσαμε να  υποχρεώσουμε  την τράπεζα με τον κύριο όγκο των επίδικων προϊόντων  να υπαναχωρήσει από την σύμβαση αυτή επιτυγχάνοντας το υψηλότερο ποσοστό επιστροφής παγκοσμίως!!!  

Στα πλαίσια αυτής της με ιδιαίτερα επιτυχημένα αποτελέσματα εξειδίκευσης  μας, το γραφείο μας ασχολείται πλέον και με την καταχρηστικότητα αλλά και την βιωσιμότητα των όρων των επιχειρηματικών δανειακών συμβάσεων. Παραμένουμε δε στην διάθεση των ενδιαφερομένων επιχειρηματιών για  σχετικές πληροφορίες  χωρίς καμία περαιτέρω δέσμευση ή υποχρέωση τους.

Αυτό αφορά  τόσο την παρούσα φάση δηλ. αυτή των σχέσεων με τις τράπεζες όσο και  την μελλοντικά εξαγγελθείσα φάση αυτή της υπαγωγής των επιχειρήσεων σε καθεστώς  «εξωδικαστικού μηχανισμού» η οποία  θα περιλαμβάνει κούρεμα του ΦΠΑ και παρακρατούμενων φόρων (αλλά όχι των ασφαλιστικών εισφορών) . Σημειωτέον ότι αυτό αποτελεί και συμβατική υποχρέωση της χώρας μας και  είναι μέρος των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την ολοκλήρωση της τρέχουσας δεύτερης αξιολόγησης της Ελλάδας.