Δημοσιεύθηκε πρόσφατα η υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία κρίνει αντισυνταγματικές τις συνεχείς παρατάσεις της παραγραφής των αξιώσεων του Δημοσίου κατά των διοικουμένων.
Πιο συγκεκριμένα, η συγκεκριμένη απόφαση στηριζόμενη κυρίως στην παραβίαση της αρχής της ασφάλειας του Δικαίου, της αρχής της αναλογικότητας, της αρχής της σαφήνειας και της προβλεψιμότητας, της αρχής της αναδρομικής επιβολής φόρου και της αρχής του δημοσίου συμφέροντος, βάζει ένα τέλος στην συνεχή παράταση της παραγραφής των φορολογικών υποθέσεων/αξιώσεων του Δημοσίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των ν. 3513/2006, 3697/2008, 3790/2009 και ν. 3842/2010.
Ειδικότερα, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι παραβιάζεται η αρχή της ασφάλειας του Δικαίου, η απορρέουσα από τα άρθρ. 2 παρ.1 και 25 παρ. 1 εδ. Α’ Συντάγματος, ως και από το ν. 4048/2012 (άρθρ. 2 παρ. 1) , αφού οι διοικούμενοι/φορολογούμενοι πρέπει να δύνανται να προβλέπουν με απόλυτη σαφήνεια την εφαρμογή των εκάστοτε θεσπιζόμενων κανονιστικών ρυθμίσεων, ιδίως όταν αυτές αφορούν οικονομικές επιπτώσεις σε βάρος τους (φόροι, τέλη κλπ) . Περαιτέρω, η Ολομέλεια του ΣτΕ έκρινε ότι δεν μπορεί να επιβληθεί οικονομικό βάρος με νόμο αναδρομικής ισχύος που επεκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε, διότι «η πρόβλεψη στο νόμο ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση και επιβολή συγκεκριμένου φόρου συνιστά ουσιαστικό στοιχείο της οικείας φορολογικής ενοχής κατά την παράγραφο 1 του ως άνω άρθρου 78. Ως ουσιαστικό δε στοιχείο της φορολογικής ενοχής η διάρκεια της παραγραφής πρέπει να καθορίζεται εκ των προτέρων, ενώ μεταβολή της με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2 του ανωτέρω άρθρου 78 του Συντάγματος, δηλαδή με διάταξη θεσπιζόμενη το αργότερο το έτος, που έπεται εκείνου, στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση» . Τέλος, η εν λόγω απόφαση έκρινε ότι με την διαδοχική παράταση του χρόνου παραγραφής των αξιώσεων του Δημοσίου, παραβιάζεται και η αρχή της αναλογικότητας, που προβλέπει ρητώς το άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος, αφού αφενός ενθαρρύνεται η ενδεχόμενη επί μακρόν απραξία της Διοίκησης, αφετέρου οι διοικούμενοι δεν δύνανται να προγραμματίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα και να έχουν πλήρη εικόνα των εν γένει οφειλών τους .
