Επικοινωνήστε μαζί μας

Ιπποκράτους 4
106 79, Αθήνα
Ελλάδα

Τηλ: +30 210 3613379
Fax: +30 210 3612084

Επικοινωνία

Τελευταία νέα

Αττική οδός: Το χάος, οι συνέπειες και οι αποζημιώσεις στα δικαστήρια

Αυτό που συνέβη με την Αττική οδό  στις 24 και 25 Ιανουαρίου 2022 είναι πρωτόγνωρο και έχει επιφέρει πλείστες όσες πρακτικές, οικονομικές και νομικές συνέπειες.

Η αποζημίωση των 2.000€ για τους εγκλωβισμένους που παρέμειναν μέχρι και 20 ώρες στα οχήματα τους είναι ευπρόσδεκτη αλλά όχι αρκετή. Επίσης δεν καλύπτει τις όχι ευκαταφρόνητες "παράπλευρες απώλειες" αυτών που δεν μπόρεσαν να μεταβούν στον προορισμό τους, που έχασαν τις πτήσεις τους, που με την πέραν πάσης λογικής πολύωρη καθυστέρηση η αδυναμία προσέλευσης υπέστησαν απώλειες, αναβολές και  ματαιώσεις, ακόμη κι αν δεν ήταν στον κύριο κορμό των άτυχων που εγκλωβίστηκαν στον αυτοκινητόδρομο.

Ωστόσο τόσο το εθνικό όσο και το Ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο προσδιορίζουν κατά την γνώμη μας επαρκώς την ευθύνη του φορέα διαχείρισης του αυτοκινητόδρομου πέραν της "αποζημίωσης" που βιαστικά εξαγγέλθηκε (και μόνο για τους εγκλωβισμένους) και την  οποία εν πάσει περιπτώσει θεωρούμε ανεπαρκή.  

Το γραφείο μας, με ιδιαίτερη πείρα στις ομαδικές αγωγές, και έχοντας μεταξύ άλλων την εμπειρία της πολύ επιτυχημένης κατάληξης των καταθετών με προϊόντα Lehmann Brothers  και πολλά άλλα κυρίως τραπεζικά προϊόντα προσανατολίζεται ήδη σε καταθέσεις εμπεριστατωμένων αγωγών ενώπιον των τακτικών Δικαστηρίων  για αποζημιώσεις  κατά της Αττικής οδού για λογαριασμό πελατών του που υπέστησαν θετικές και αποθετικες ζημιές από τα αποτελέσματα της κακής διαχείρισης της κατάστασης αυτές τις μέρες.

Παραμένουμε στην διάθεση των ενδιαφερομένων πελατών μας για να τους συνδράμουμε με κάθε περαιτέρω διευκρίνηση η πληροφορία χωρίς φυσικά καμία  υποχρέωση από  μέρους τους γι αυτό το θέμα το οποίο έχει  πολύπλευρες συνέπειες και ταλαιπώρησε αφάνταστα  παρά πολλούς συμπολίτες μας υλικά, ηθικά ψυχικά αλλά και οικονομικά...

ΔΑΝΕΙΑ ΣΕ ΕΛΒΕΤΙΚΟ ΦΡΑΓΚΟ: ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Με την απόφασή της No 4/2019 η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου στις 18ης Απριλίου 2019 αποφάνθηκε ότι οι δανειακές συμβάσεις με ρήτρα Ελβετικού φράγκου δεν είναι καταχρηστικές και έτσι πάγωσε την διαδικασία δικαίωσης πολλών μικρομεσαίων δανειοληπτών που αναζητούσαν ακύρωση των συμβάσεων τους μέσω της Ελληνικής δικαιοσύνης. Η ίδια Ολομέλεια δεν δέχτηκε να υποβάλλει προδικαστικό ερώτημα στο Δικαστηριο των Ευρωπαικών Κοινοτήτων και έτσι το θέμα σταμάτησε τότε ουσιαστικά υπέρ των τραπεζών.

Ομως δύο προσφατα γεγονότα ήρθαν να ανατρέψουν τα μέχρι τώρα δεδομένα και να δώσουν ελπίδα σε πολλούς  μικρομεσαίους δανειολήπτες που είναι αναγκασμένοι να εξοφλούν δάνεια που έλαβαν εκείνον τον καιρό με όρους που δεν μπορούσαν κάν να φανταστούν τότε. Συγκεκριμένα το Δικαστήριο των Ευρωπαικών Κοινοτήτων μετά από προδικαστικά ερωτήματα Γαλλικών δικαστηρίων απεφάνθη στις αρχές του καλοκαιριού του 2021 ότι δεν είναι δυνατόν να μην εξηγείται και διευκρινίζεται σαφώς ο συναλλαγματικός κίνδυνος στον δανειολήπτη ούτε μπορεί να υφίσταται απεριόριστη μετακύλιση του συναλλαγματικού κινδύνου στον δανειολήπτη. Στο μεταξύ και παρά την αντίθετη θέση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου η 1599/20 απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών στρέφεται με προδικαστικό ερώτημά της πρός το Ευρωπαικό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου το οποίο στην περίπτωση της Γαλλίας φαίνεται να δείχνει κατανόηση πρός τους δανειολήπτες.  

Ωστόσο η (πιθανώς) μεγάλη ανατροπή έρχεται στο τέλος αυτού του χρόνου με την κατάργηση του Libor, ενός αμφιλεγόμενου δείκτη αναφοράς (στον οποίον στηρίζονται οι συμβάσεις αυτές) καί ο οποίος βαίνει πρός κατάργηση στο τέλος του 2021 υπο το βάρος πολλών ατασθαλειών με τις οποίες έχει συνδεθεί και πολλών δικαστικών αποφάσεων μεγάλου βεληνεκούς σε πολλές χώρες και μεταξύ άλλων στις ΗΠΑ και από τους συνεργάτες μας στα πλαίσια του GJN, Lieff,Cabraser,Heimann & Bernstein και Keller Rohrback.  Εφ όσον λοιπόν το Libor καταργηθεί, τότε  θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα νέο εργαλείο αναφοράς το οποίο στην περίπτωση του Ελβετικού φράγκου θα φέρει το ακρωνύμιο SARON (από τα αρχικά Swiss average overnight) προκειμενου να χρησιμοποιείται στα δάνεια σε Ελβετικό φράγκο τα οποία φτάνουν τα 35 δισεκατομμύρια Ευρώ στις χώρες που έχουν συναφθεί (Γαλλία, Ολλανδία, Ελλάδα, Αυστρία και κάποιες ανατολικές χώρες). Αυτό ομως θα πρέπει να εφαρμοστεί με Ευρωπαικό κανονισμό στα κράτη μέλη πρίν από το τέλος του χρόνου, πράγμα αντικειμενικά δύσκολο δεδομένων των αντιρρήσεων ορισμένων κρατών μελών και τεχνικών και άλλων επιπλοκών σε Ευρωπαικό επίπεδο.

Στην περίπτωση που ένας Ευρωπαικός Κανονισμός δεν μπορέσει να εκδοθεί πρίν από την απόσυρση του Libor, νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι οι τράπεζες δεν έχουν το δικαίωμα  μονομερώς να μετατρέψουν τις συμβάσεις των δανειοληπτών αφαιρώντας την αναφορά στο  Libor  με συνέπεια αυτές οι δανειακές συμβάσεις να μείνουν μετέωρες ως πρός αυτον τον μηχανισμό αναφοράς ο οποίος δεν θα υπάρχει πιά. Το γραφείο μας με πρωταγωνιστικό ρόλο στην δικαστική διεκδίκηση ακύρωσης των δανειακών συμβάσεων με ρήτρα Ελβετικού φράγκου, μελετά σε βάθος τόσο τις συνέπειες από την επερχόμενη κατάργηση του Libor όσο και από τις εξελίξεις σε Ευρωπαικό επίπεδο ιδιίως μετά τις προδικαστικές αποφάσεις του φετεινού καλοκαιριού από το Δικαστήριο Των Ευρωπαικών Κοινοτήτων και τον αναπόφευκτο αντίκτυπο αυτών των γεγονότων στις δανειακές συμβάσεις των εντολέων μας.       

Συμφωνία-πλαίσιο: η Ελβετία και η ΕΕ διακόπτουν τις διαπραγματεύσεις

Ο πρόεδρος της Ελβετίας, Guy Parmelin, ανακοίνωσε στις 26 Μαΐου 2021 το τέλος των διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ακολούθησε σύνοδος κορυφής στις Βρυξέλλες στις 23 Μαΐου 2021, όπου ο Parmelin και η Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κα Von der Leyen, συναντήθηκαν. Καμία από τις συζητήσεις δεν μπόρεσε να φέρει ικανοποιητικά αποτελέσματα στα σημεία διαφωνίας.

Επί του παρόντος, υπάρχουν πέντε διμερείς συμφωνίες μεταξύ της Ελβετίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, τις χερσαίες και αεροπορικές μεταφορές και τη γεωργία.

Η συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ της Ελβετίας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία συζητείται από το 2002, αποτελεί τη λύση για την επικαιροποίηση και την αρμονική εφαρμογή της διμερούς πορείας. Από το 2014 είχαν ξεκινήσει συζητήσεις σχετικά με μια πιθανή θεσμική συμφωνία που θα έφερνε πιο κοντά το ελβετικό και το ευρωπαϊκό νομικό πλαίσιο. Αυτό θα επέτρεπε, ιδίως, την ομογενοποίηση των ρυθμίσεων που αφορούν τη συμμετοχή της Ελβετίας στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά, αλλά και σε θέματα μισθών ή ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων.

Το εν λόγω κείμενο προέβλεπε επίσης διαδικασία επίλυσης διαφορών σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Ελβετίας και της ΕΕ. Σήμερα, εάν προκύψει πρόβλημα μεταξύ των δύο μερών, καμία εξωτερική οντότητα δεν μπορεί να παρέμβει για να προωθήσει τις διαπραγματεύσεις.

Η Ελβετία ήταν επιφυλακτική, διότι μια τέτοια συμφωνία-πλαίσιο με την ΕΕ θα οδηγούσε αναμφίβολα σε νομικές αλλαγές μέσω της υιοθέτησης του δικαίου της ΕΕ. Αλλά κυρίως λόγω βαθιών διαφωνιών δεν μπόρεσε να υπογράψει τη συμφωνία, καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ελβετία δεν έχουν την ίδια ερμηνεία της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων, η οποία είναι πιο φιλελεύθερη για την Ένωση. Με το κείμενο αυτό, η Ελβετία θα έπρεπε να έχει μεταφέρει την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ιθαγένεια. Αν ήταν έτσι, οι Ευρωπαίοι που εγκαταστάθηκαν στην Ελβετία θα είχαν ευκολότερη πρόσβαση στο ελβετικό κοινωνικό σύστημα από ό,τι σήμερα.

Σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, η Ελβετία ήθελε επίσης να προστατεύσει τους μισθούς της μέσω των συνοδευτικών μέτρων. Σήμερα, εάν μια ευρωπαϊκή εταιρεία θέλει να στείλει έναν αποσπασμένο εργαζόμενο στην Ελβετία, πρέπει να ειδοποιήσει τη διοίκηση οκτώ ημέρες νωρίτερα. Με τη συμφωνία-πλαίσιο, η περίοδος αυτή θα μειωθεί σε τέσσερις μόνο ημέρες. Η Ελβετία θεωρεί ότι η περίοδος αυτή είναι πολύ σύντομη για να επιτρέψει στους επιθεωρητές εργασίας να ελέγξουν ότι δεν υπάρχει μισθολογικό ντάμπινγκ. Η αλλαγή αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποδυνάμωση του επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στην Ελβετία.

Μία από τις επιπτώσεις του τέλους αυτών των διαπραγματεύσεων αφορά τον κλάδο της ιατρικής τεχνολογίας. Έχοντας χάσει την ελεύθερη πρόσβασή του στην εσωτερική αγορά της ΕΕ και ως αποτέλεσμα του νέου κανονισμού της ΕΕ για τα ιατροτεχνολογικά προϊόντα, αυτός ο κλάδος της ελβετικής βιομηχανίας αποτελεί πλέον τρίτη χώρα.

Αυτό σημαίνει ότι θα επιβληθούν αυστηρότερες απαιτήσεις στις ελβετικές εταιρείες κατά την εξαγωγή ιατροτεχνολογικών προϊόντων. Ως τρίτη χώρα, οι εταιρείες θα πρέπει να επωμιστούν μεγαλύτερο διοικητικό βάρος και να επιβαρυνθούν με πρόσθετο κόστος ή να διορίσουν αντιπροσώπους σε κάθε κράτος μέλος. Η έλλειψη πρόσβασης στην ευρωπαϊκή αγορά καθιστά τις εξαγωγές πιο δαπανηρές και διαδικαστικές.

Θα επηρεαστούν και άλλοι τομείς, όπως η γεωργία, η ασφάλεια των τροφίμων και η εμπορία ηλεκτρικής ενέργειας.

Η εγκατάλειψη του εν λόγω σχεδίου συμφωνίας ενέχει τον κίνδυνο να βλάψει τις σχέσεις μεταξύ της Ελβετίας και της ΕΕ, δεδομένου ότι η ΕΕ είχε εξαρτήσει οποιαδήποτε άλλη διμερή συμφωνία πρόσβασης στην αγορά από την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας-πλαισίου. Η τελευταία είχε ως στόχο να ρυθμίσει πτυχές της ενιαίας αγοράς στην Ελβετία, η οποία, από εμπορική άποψη, είναι απαραίτητη. Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ο κύριος οικονομικός εταίρος της Ελβετίας, οι σχέσεις εισαγωγών και εξαγωγών με την Ελβετία, αν δεν διευκολυνθούν, κινδυνεύουν να αποδυναμωθούν μακροπρόθεσμα.

Ολόκληρη η ομάδα της European Legal Consultancy είναι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε ερώτηση ή αίτημα βοήθειας σχετικά με το θέμα αυτό.

Debate GJN: Ετοιμαστείτε για το Brexit την Πέμπτη 24 Ιουνίου 2021 - 5μμ

Το Παγκόσμιο Δίκτυο Δικαιοσύνης (GJN) στο οποίο έχουμε την τιμή να είμαστε από τα ιδρυτικά του μέλη διοργανώνει συζήτηση σχετικά με τις πρακτικές επιπτώσεις του Brexit και την τρέχουσα κατάσταση του δικαίου στις 24 Ιουνίου 2021. Τη συζήτηση αυτή θα παρουσιάσουν: ο καθηγητής Duncan Fairgrieve, Senior Fellow in Comparative Law, British Institute of International and Comparative Law, και καθηγητής Συγκριτικού Δικαίου, Université Paris Dauphine PSL, καθώς και ο καθηγητής Gilles Cuniberti από τη Σχολή Δικαίου, Οικονομικών και Χρηματοοικονομικών του Πανεπιστημίου του Λουξεμβούργου.

Συντονιστής αυτής της συζήτησης θα είναι ο Carlos Villacorta από την BCV Lex (Μαδρίτη, Μπορντό), μέλος της επιτροπής GJIN.

Σε αυτή τη συζήτηση θα υποστηριχθούν δύο θέσεις: από τη μία πλευρά η πλευρά υπέρ του Brexit και από την άλλη η πλευρά κατά του Brexit.

 

Η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει οικονομικές, εμπορικές και φυσικά νομικές συνέπειες. Πράγματι, χρειάστηκαν μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να καταλήξουν σε μια συμφωνία αποχώρησης, να βγουν από όλους τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς αλλά και να βρεθούν νέες συμφωνίες με αυτή την πρόσφατη τρίτη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ένα κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση βάσει του άρθρου 50 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι η πρώτη χώρα που ενεργοποίησε το άρθρο αυτό, με κοινοποίηση προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 29 Μαρτίου 2017. Η ημερομηνία του Brexit αναβλήθηκε λόγω της δυσκολίας των διαπραγματεύσεων, έως ότου το Brexit πραγματοποιήθηκε τελικά στις 31 Ιανουαρίου 2020, οδηγώντας στη συνέχεια σε μια μεταβατική περίοδο για τους επόμενους έντεκα μήνες: έως την 1η Ιανουαρίου 2021.

Οι διαπραγματεύσεις και οι νέες συμφωνίες μεταξύ του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και των κρατών μελών της) έχουν ως επί το πλείστον επιλυθεί, ωστόσο θα υπάρξουν αλλαγές, καθώς το Brexit επηρεάζει αναπόφευκτα τον νομικό τομέα.

Όλα τα μέλη και μη μέλη του GJN προσκαλούνται σε αυτή τη συζήτηση, ανυπομονούμε να σας δούμε.

Join Zoom Meeting: https://us02web.zoom.us/j/84827476979?pwd=MTJLa3JrMlY3Z1dldXR4TnN4Zk1zZz09

Meeting ID: 848 2747 6979

Passcode: Brexit

Dial by your location

Meeting ID: 848 2747 6979

Passcode: 492713

Find your local number: https://us02web.zoom.us/u/kdNm6y5GIY

 

ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΈΟ ΔΊΚΑΙΟ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΈΣ ΣΧΈΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΎΓΩΝ ΔΥΝΆΜΕΙ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΎ (ΕΕ) 2016/1103

Η ELC ενδιαφέρθηκε για τον ευρωπαϊκό κανονισμό 2016/1103, για την εφαρμογή της ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δικαιοδοσίας, του εφαρμοστέου δικαίου, της αναγνώρισης και της εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές. Η μελέτη αυτή μας επέτρεψε να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στις ερωτήσεις σας σχετικά με το θέμα, ώστε να σας παρέχουμε ποιοτικές υπηρεσίες.

 

Ο εν λόγω κανονισμός, που εγκρίθηκε στις 24 Ιουνίου 2016, είναι το αποτέλεσμα πολυετών συζητήσεων. Εφαρμόζεται στον τομέα των περιουσιακών σχέσεων των ζευγαριών με αλλοδαπά στοιχεία και αυτό, σύμφωνα με τον μηχανισμό ενισχυμένης συνεργασίας. Κατά συνέπεια, η εφαρμογή του κανονισμού θα περιοριστεί στα κράτη μέλη που το επιθυμούν ρητά.

 

Ο κανονισμός θεσπίζει εναρμονισμένους συνδετικούς παράγοντες για τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και του αρμόδιου δικαστηρίου. Ο κανονισμός απλουστεύει επίσης την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων που αφορούν τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων.

 

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε μόνο με το μέρος του κανονισμού που αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων.

 

1.         Το πεδίο εφαρμογής

 

Ο κανονισμός εφαρμόζεται στις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων με αλλοδαπό στοιχείο.

 

Οι ενδιαφερόμενοι σύζυγοι

 

Για συζύγους της ίδιας εθνικότητας :

 

-    με συνήθη διαμονή σε διαφορετικά κράτη κατά τον χρόνο τέλεσης του γάμου ή της κατάρτισης της συμφωνίας που οργανώνει ή τροποποιεί το καθεστώς τους, ή

 

-   με περιουσία οποιουδήποτε συζύγου σε κράτος διαφορετικό από εκείνο της ιθαγένειας ή της κατοικίας, ή

 

-  να έχουν τελέσει το γάμο τους σε κράτος διαφορετικό από εκείνο της ιθαγένειας ή της κατοικίας τους.

 

Σύζυγοι διαφορετικής ιθαγένειας, ανεξαρτήτως του τόπου συνήθους διαμονής τους, του τόπου της περιουσίας τους ή του τόπου τέλεσης του γάμου.

 

Ενισχυμένη συνεργασία (άρθρο 70)

 

Ο κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ενισχυμένη συνεργασία. Τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη πρέπει να θεωρούνται ως τρίτα κράτη κατά την εφαρμογή του κανονισμού.

 

Εξαιρέσεις (που προβλέπονται στο άρθρο 1)

 

Από το πεδίο εφαρμογής εξαιρούνται φορολογικά, τελωνειακά και διοικητικά θέματα, η δικαιοπρακτική ικανότητα των συζύγων, η ύπαρξη, η εγκυρότητα ή η αναγνώριση του γάμου, οι υποχρεώσεις διατροφής, η κληρονομική διαδοχή, η δικαιοδοσία και το εφαρμοστέο δίκαιο σε θέματα διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης γάμου, η κοινωνική ασφάλιση, το δικαίωμα μεταβίβασης ή προσαρμογής μεταξύ συζύγων, η φύση των εμπράγματων δικαιωμάτων κ.λπ.

 

Διαχρονική εφαρμογή (άρθρα 69 και 70)

 

Ο κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 28 Ιουλίου 2016.

 

2.         Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής από τους συζύγους (άρθρο 26)

 

Εάν δεν έχει οριστεί κανένας νόμος, χρησιμοποιείται μια ιεραρχία συνδετικών παραγόντων για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου:

  1. Η πρώτη κοινή συνήθης διαμονή των συζύγων μετά την τέλεση του γάμου.
  2. Σε αντίθετη περίπτωση, η κοινή ιθαγένεια κατά τον χρόνο του γάμου. Το κριτήριο αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν οι σύζυγοι έχουν πολλές κοινές ιθαγένειες.
  3. Σε αντίθετη περίπτωση, το δίκαιο του κράτους με το οποίο οι σύζυγοι έχουν τον στενότερο δεσμό κατά τον χρόνο τέλεσης του γάμου.

 

Κατ' εξαίρεση, η αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί να αποφασίσει ότι εφαρμόζεται το δίκαιο κράτους άλλου από εκείνο της πρώτης κοινής συνήθους διαμονής μετά την τέλεση του γάμου, εφόσον συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις

 

-     Ότι ένας από τους συζύγους ζητάει ,

-     Ότι οι σύζυγοι είχαν την τελευταία κοινή συνήθη διαμονή τους σε αυτό το άλλο κράτος για χρονικό διάστημα σημαντικά μεγαλύτερο από την πρώτη κοινή συνήθη διαμονή τους,

-      Ότι και οι δύο σύζυγοι βασίστηκαν στο δίκαιο του άλλου κράτους για να οργανώσουν ή να σχεδιάσουν τις περιουσιακές τους σχέσεις,

-      Ότι οι σύζυγοι δεν έχουν συνάψει συμφωνία πριν από την ημερομηνία της τελευταίας κοινής συνήθους διαμονής τους στο εν λόγω άλλο κράτος.

 

3.         Επιλογή δικαίου

 

Ο κανονισμός παρέχει τη δυνατότητα επιλογής του δικαίου ενός από τα κράτη του οποίου τουλάχιστον ένας από τους συζύγους είναι υπήκοος ή του δικαίου της συνήθους διαμονής του κατά τον χρόνο της επιλογής (άρθρο 22). Αυτή η επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρή.

 

Για να είναι έγκυρη η επιλογή, πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, ιδίως

 

-      Τυπικές προϋποθέσεις: η συμφωνία επιλογής πρέπει να είναι γραπτή, να φέρει ημερομηνία και να υπογράφεται και από τους δύο συζύγους. Προστίθενται ορισμένες προϋποθέσεις για ειδικές περιπτώσεις (άρθρο 23), για παράδειγμα όταν οι σύζυγοι κατοικούν σε διαφορετικά κράτη μέλη.

 

-      Υλικές προϋποθέσεις: η ύπαρξη και η εγκυρότητα της ουσίας υπόκεινται στο δίκαιο που επιλέγουν οι σύζυγοι ως εφαρμοστέο στο περιουσιακό καθεστώς των συζύγων (άρθρο 24).

 

 

4.         Τα χαρακτηριστικά του εφαρμοστέου δικαίου

 

Ο κανονισμός διακρίνει διάφορες αρχές σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις περιουσιακές σχέσεις των ζευγαριών με αλλοδαπά στοιχεία.

 

Πρώτον, η αρχή της καθολικότητας του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 20 προβλέπει ότι το ορισθέν δίκαιο εφαρμόζεται ακόμη και αν το δίκαιο αυτό δεν είναι το δίκαιο κράτους μέλους.

 

Στη συνέχεια, υπάρχει η αρχή της ενότητας του εφαρμοστέου δικαίου. Η αρχή αυτή προβλέπει ότι ο νόμος θα εφαρμόζεται σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ζευγαριού, ανεξάρτητα από τον τόπο (άρθρο 21) ή τη φύση τους.

 

Υπάρχει επίσης η αρχή του αμετάβλητου του εφαρμοστέου δικαίου. Ορίζεται από το γεγονός ότι το γαμικό καθεστώς καθορίζεται από το εφαρμοστέο δίκαιο από την αρχική στιγμή της τέλεσης του γάμου και δεν τροποποιείται στη συνέχεια.

 

Τέλος, όπως προβλέπει το άρθρο 27 του παρόντος κανονισμού, το εφαρμοστέο δίκαιο στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων διέπει διαφορετικούς τομείς: αυτό είναι το πεδίο εφαρμογής του εφαρμοστέου δικαίου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις εξαιρέσεις από το εφαρμοστέο δίκαιο, όπως η δημόσια τάξη (άρθρο 31) και το αναγκαστικό δίκαιο (άρθρο 30).

ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΟ ΔΙΚΑΙΟ ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΣΥΖΥΓΩΝ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΕ) 2016/1103

 

Το δικηγορικό μας γραφείο ενδιαφέρθηκε για τον ευρωπαϊκό κανονισμό 2016/1103 για την εφαρμογή της ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δικαιοδοσίας, του εφαρμοστέου δικαίου, της αναγνώρισης και της εκτέλεσης αποφάσεων σε γαμικές διαφορές. Η μελέτη αυτή μας επέτρεψε να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε στις ερωτήσεις σας σχετικά με το θέμα, ώστε να σας παρέχουμε ποιοτικές υπηρεσίες.

Ο εν λόγω κανονισμός, που εγκρίθηκε στις 24 Ιουνίου 2016, είναι το αποτέλεσμα πολυετών συζητήσεων. Εφαρμόζεται στον τομέα των περιουσιακών σχέσεων των ζευγαριών με αλλοδαπά στοιχεία και αυτό, σύμφωνα με τον μηχανισμό ενισχυμένης συνεργασίας. Κατά συνέπεια, η εφαρμογή του κανονισμού θα περιοριστεί στα κράτη μέλη που το επιθυμούν ρητά.

Ο κανονισμός θεσπίζει εναρμονισμένους συνδετικούς παράγοντες για τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου δικαίου στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων και του αρμόδιου δικαστηρίου. Ο κανονισμός απλουστεύει επίσης την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων και την αποδοχή και εκτέλεση δημόσιων εγγράφων που αφορούν τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων.

Στο παρόν άρθρο θα ασχοληθούμε μόνο με το μέρος του κανονισμού που αφορά το εφαρμοστέο δίκαιο στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων.

1.       Το πεδίο εφαρμογής

Ο κανονισμός εφαρμόζεται στις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων με αλλοδαπό στοιχείο.

Οι ενδιαφερόμενοι σύζυγοι

Για συζύγους της ίδιας εθνικότητας :

      με συνήθη διαμονή σε διαφορετικά κράτη κατά τον χρόνο τέλεσης του γάμου ή της κατάρτισης της συμφωνίας που οργανώνει ή τροποποιεί το καθεστώς τους, ή

      με περιουσία οποιουδήποτε συζύγου σε κράτος διαφορετικό από εκείνο της ιθαγένειας ή της κατοικίας, ή

      να έχουν τελέσει το γάμο τους σε κράτος διαφορετικό από εκείνο της ιθαγένειας ή της κατοικίας τους.

Σύζυγοι διαφορετικής ιθαγένειας, ανεξαρτήτως του τόπου συνήθους διαμονής τους, του τόπου της περιουσίας τους ή του τόπου τέλεσης του γάμου.

Ενισχυμένη συνεργασία (άρθρο 70)

Ο κανονισμός εφαρμόζεται μόνο στα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ενισχυμένη συνεργασία. Τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη πρέπει να θεωρούνται ως τρίτα κράτη κατά την εφαρμογή του κανονισμού.

Εξαιρέσεις (που προβλέπονται στο άρθρο 1)

Από το πεδίο εφαρμογής εξαιρούνται φορολογικά, τελωνειακά και διοικητικά θέματα, η δικαιοπρακτική ικανότητα των συζύγων, η ύπαρξη, η εγκυρότητα ή η αναγνώριση του γάμου, οι υποχρεώσεις διατροφής, η κληρονομική διαδοχή, η δικαιοδοσία και το εφαρμοστέο δίκαιο σε θέματα διαζυγίου, δικαστικού χωρισμού ή ακύρωσης γάμου, η κοινωνική ασφάλιση, το δικαίωμα μεταβίβασης ή προσαρμογής μεταξύ συζύγων, η φύση των εμπράγματων δικαιωμάτων κ.λπ.

Διαχρονική εφαρμογή (άρθρα 69 και 70)

Ο κανονισμός τέθηκε σε ισχύ στις 28 Ιουλίου 2016.

2.       Εφαρμοστέο δίκαιο ελλείψει επιλογής από τους συζύγους (άρθρο 26)

Εάν δεν έχει οριστεί κανένας νόμος, χρησιμοποιείται μια ιεραρχία συνδετικών παραγόντων για τον καθορισμό του εφαρμοστέου δικαίου:

  1. Η πρώτη κοινή συνήθης διαμονή των συζύγων μετά την τέλεση του γάμου.
  2. Σε αντίθετη περίπτωση, η κοινή ιθαγένεια κατά τον χρόνο του γάμου. Το κριτήριο αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί όταν οι σύζυγοι έχουν πολλές κοινές ιθαγένειες.
  3. Σε αντίθετη περίπτωση, το δίκαιο του κράτους με το οποίο οι σύζυγοι έχουν τον στενότερο δεσμό κατά τον χρόνο τέλεσης του γάμου.

Κατ' εξαίρεση, η αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί να αποφασίσει ότι εφαρμόζεται το δίκαιο κράτους άλλου από εκείνο της πρώτης κοινής συνήθους διαμονής μετά την τέλεση του γάμου, εφόσον συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις

      Ότι ένας από τους συζύγους ζητάει ,

      Ότι οι σύζυγοι είχαν την τελευταία κοινή συνήθη διαμονή τους σε αυτό το άλλο κράτος για χρονικό διάστημα σημαντικά μεγαλύτερο από την πρώτη κοινή συνήθη διαμονή τους,

     Ότι και οι δύο σύζυγοι βασίστηκαν στο δίκαιο του άλλου κράτους για να οργανώσουν ή να σχεδιάσουν τις περιουσιακές τους σχέσεις,

     Ότι οι σύζυγοι δεν έχουν συνάψει συμφωνία πριν από την ημερομηνία της τελευταίας κοινής συνήθους διαμονής τους στο εν λόγω άλλο κράτος.

3.       Επιλογή δικαίου

Ο κανονισμός παρέχει τη δυνατότητα επιλογής του δικαίου ενός από τα κράτη του οποίου τουλάχιστον ένας από τους συζύγους είναι υπήκοος ή του δικαίου της συνήθους διαμονής του κατά τον χρόνο της επιλογής (άρθρο 22). Αυτή η επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων μπορεί να είναι ρητή ή σιωπηρή.

Για να είναι έγκυρη η επιλογή, πρέπει να πληροί ορισμένες προϋποθέσεις, ιδίως

       Τυπικές προϋποθέσεις: η συμφωνία επιλογής πρέπει να είναι γραπτή, να φέρει ημερομηνία και να υπογράφεται και από τους δύο συζύγους. Προστίθενται ορισμένες προϋποθέσεις για ειδικές περιπτώσεις (άρθρο 23), για παράδειγμα όταν οι σύζυγοι κατοικούν σε διαφορετικά κράτη μέλη.

      Υλικές προϋποθέσεις: η ύπαρξη και η εγκυρότητα της ουσίας υπόκεινται στο δίκαιο που επιλέγουν οι σύζυγοι ως εφαρμοστέο στο περιουσιακό καθεστώς των συζύγων (άρθρο 24).

4.       Τα χαρακτηριστικά του εφαρμοστέου δικαίου

Ο κανονισμός διακρίνει διάφορες αρχές σχετικά με το εφαρμοστέο δίκαιο στις περιουσιακές σχέσεις των ζευγαριών με αλλοδαπά στοιχεία.

Πρώτον, η αρχή της καθολικότητας του εφαρμοστέου δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 20 προβλέπει ότι το ορισθέν δίκαιο εφαρμόζεται ακόμη και αν το δίκαιο αυτό δεν είναι το δίκαιο κράτους μέλους.

Στη συνέχεια, υπάρχει η αρχή της ενότητας του εφαρμοστέου δικαίου. Η αρχή αυτή προβλέπει ότι ο νόμος θα εφαρμόζεται σε όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ζευγαριού, ανεξάρτητα από τον τόπο (άρθρο 21) ή τη φύση τους.

Υπάρχει επίσης η αρχή του αμετάβλητου του εφαρμοστέου δικαίου. Ορίζεται από το γεγονός ότι το γαμικό καθεστώς καθορίζεται από το εφαρμοστέο δίκαιο από την αρχική στιγμή της τέλεσης του γάμου και δεν τροποποιείται στη συνέχεια.

 

Τέλος, όπως προβλέπει το άρθρο 27 του παρόντος κανονισμού, το εφαρμοστέο δίκαιο στο καθεστώς των περιουσιακών σχέσεων των συζύγων διέπει διαφορετικούς τομείς: αυτό είναι το πεδίο εφαρμογής του εφαρμοστέου δικαίου.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις εξαιρέσεις από το εφαρμοστέο δίκαιο, όπως η δημόσια τάξη (άρθρο 31) και το αναγκαστικό δίκαιο (άρθρο 30).

 

 

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΜΙΑΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ COVID-19.

"Καταλήξαμε σε συμφωνία για το σχέδιο ανάκαμψης και τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό [...] Η συμφωνία αυτή στέλνει ένα συγκεκριμένο μήνυμα ότι η ΕΕ αποτελεί κινητήρια δύναμη. "Αυτά ήταν τα λόγια του Σαρλ Μισέλ, Προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, μετά τη Σύνοδο Κορυφής της 17ης-21ης Ιουλίου 2020, κατά τη διάρκεια της οποίας οι ηγέτες της ΕΕ διαπραγματεύτηκαν τον προϋπολογισμό για την περίοδο 2021-2027.

Ο προϋπολογισμός αυτός αντιπροσωπεύει συνολικά 1,8 τρισεκατομμύρια ευρώ για να βοηθήσει τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας μέσω μιας πιο πράσινης, πιο ψηφιακής και πιο ανθεκτικής Ευρώπης. Για να υποστηριχθεί αυτό, το NextGenerationEU, ως προσωρινό μέσο, δημιουργήθηκε για την τόνωση της ανάκαμψης ώστε να αντιμετωπιστεί ο πρωτοφανής χαρακτήρας της κατάστασης.

Πρώτον, το NextGenerationEU εισάγει ένα νέο μοντέλο χρηματοδότησης για την ΕΕ. Ο μακροπρόθεσμος προϋπολογισμός της θα διατηρήσει την τυπική δομή, δηλαδή τελωνειακούς δασμούς επί των εισαγωγών από τρίτες χώρες, εισφορά επί μέρους του ΦΠΑ και εισφορές βάσει του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος.

Πρώτον, η καινοτομία έγκειται στην προέλευση των δανείων που χορηγούνται στα κράτη μέλη. Θα γίνουν δυνατές χάρη στους "δανειακούς πόρους", δηλαδή τα δάνεια που χορηγεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στην κεφαλαιαγορά. Δεύτερον, το σχέδιο ανάκαμψης σκοπεύει να δημιουργήσει νέους πόρους που θα επικεντρώνονται στις οικολογικές προτεραιότητες. Για παράδειγμα, μια εισφορά στα μη ανακυκλωμένα πλαστικά ή ένας φόρος στις δραστηριότητες των μεγάλων εταιρειών είναι παραδείγματα εισφορών που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την πληρωμή του σχεδίου ανάκτησης.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν ποτέ στο παρελθόν συμφωνήσει να αναλάβουν ένα τόσο μεγάλο ποσό χρέους στο όνομα της κοινής αλληλεγγύης.  Παρά ταύτα, η δέσμευση αυτή λέει πολλά για την προθυμία των κρατών να διατηρήσουν το ευρωπαϊκό εγχείρημα. Ο ετήσιος προϋπολογισμός για το 2021 ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 17 Μαρτίου 2021.

Μέχρι στιγμής, 16 κράτη μέλη έχουν επικυρώσει το ταμείο για το τρέχον έτος. Ωστόσο, στις 26 Μαρτίου 2021, η διαδικασία επικύρωσης ανεστάλη στη Γερμανία. Πράγματι, το γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο επιλήφθηκε συνοπτικών διαδικασιών και ανέστειλε τη διαδικασία επικύρωσης. Ο λόγος είναι ότι η Γερμανία ήταν πάντα απρόθυμη να μοιραστεί το βάρος του χρέους με άλλα κράτη.

Στην πραγματικότητα, η διακοπή αυτή ενέχει τον κίνδυνο να επιβραδύνει περαιτέρω την υλοποίηση αυτού του ταμείου ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, τη στιγμή που η πανδημία συνεχίζεται στην Ευρώπη και συνεχίζει να επηρεάζει σοβαρά ολόκληρους τομείς της οικονομίας.

Το γραφείο μας μέσω του ευρύτατου αλλά και εξειδικευμένου δικτύου του στα Ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων ευρίσκεται στην πλεονεκτική θέση να μπορεί να υποστηρίξει τούς πελάτες του για να επωφεληθούν τα μέγιστα από το Ευρωπαϊκό σχέδιο οικονομικής ανάκαμψης και τις επιπτώσεις του στην Ελλάδα έγκαιρα και εμπεριστατωμένα.

ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, προσπαθεί με δυναμικό τρόπο να εξελιχθεί σε πόλο έλξης για κατοίκους του εξωτερικού, ανταγωνιζόμενη άλλες ευρωπαϊκές χώρες όπως είναι η Μάλτα η Κύπρος και η Πορτογαλία που οργανώνονται σε ανάλογες πρακτικές κινήτρων

Το σχέδιο της "Χρυσής Βίζας (Golden Visa)" σε συνδυασμό με την άδεια διαμονής στην Ελλάδα (και κατ επέκταση με ελεύθερη κυκλοφορία σε όλη την ζώνη του Σέγκεν) που την συνόδευε, είχε αποδώσει καρπούς, ειδικά κατά την διάρκεια  του 2019. Οι ξένοι επενδυτές που ήθελαν να την αποκτήσουν, μπορούσαν να το κάνουν είτε επενδύοντας σε ακίνητα στη χώρα μας, αλλά και σε ομόλογα μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια. Όμως, η πανδημία του κορονοϊού φαίνεται να ανέκοψε την ανοδική της πορεία και οι σχετικοί αριθμοί μειώθηκαν σημαντικά.

Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα, να σχεδιαστούν νέα φορολογικά  κίνητρα τόσο γιά επαναπατρισμό νέων Ελλήνων μεταναστών όπου πολλοί εξ αυτών είχαν μάλιστα και υψηλή εξειδίκευση ή επιστημονική κατάρτιση με σκοπό να επιτευχθεί μια αντιστροφή του brain drain, αλλά στοχεύοντας επίσης η Ελλάδα να προσελκύσει πολίτες και ξένων χωρών ώστε αυτοί να εγκατασταθούν και να εργαστούν ή και να επενδύσουν στην Ελλάδα.

Για τα άτομα  που είτε μεταφερθεί η θέση εργασίας τους στην Ελλάδα είτε αποφασίσουν να μετεγκατασταθούν ως ελεύθεροι επαγγελματίες είτε ως μισθωτοί, σε άλλη επαγγελματική απασχόληση, καθιερώνεται μείωση κατά 50% του φόρου εισοδήματος τους στην Ελλάδα για τα επόμενα 7 χρόνια μετά την εγκατάστασή τους, υπό ορισμένες προυποθέσεις

Παράλληλα  ενθαρρύνονται και (αλλοδαποί ή Ελληνικής καταγωγής)  συνταξιούχοι να επιλέξουν να εγκατασταθούν στην Ελλάδα, όπου οι φορολογικές τους υποχρεώσεις περιορίζονται σε  έναν ετήσιο φόρο εισοδήματος ύψους μόλις 7% του εισοδήματος από τις συντάξεις τους που αποκτούν  στο εξωτερικό εφ όσον διαμένουν πλέον στην χώρα μας.

Δημιουργείται έτσι ένα πολύπτυχο πλαίσιο φορολογικών κινήτρων τα οποία μπορούν να αποβούν ιδιαίτερα ενδιαφέροντα με έναν σωστό προγραμματισμό τόσο γιά επαναπατρισμό Ελλήνων όσο και γιά εγκατάσταση άλλων ατόμων ενεργών ή συνταξιούχων.

Το γραφείο μας και μέσω του δικτύου που διαθέτει στην Ελβετία είναι εξοικειωμένο τόσο με τις διμερείς συμβάσεις αποφυγής διπλής φορολογίας όσο και με τις οδηγίες/ κανονισμούς ΕΕ  αλλά και τις συστάσεις του ΟΟΣΑ στο βαθμό που αυτές περιλαμβάνονται στον εθνικό φορολογικό κανονισμό.  Παρακολουθούμε δε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Ελληνική φορολογική νομοθεσία σε σχέση με το εξωτερικό προκειμένου να είμαστε ενήμεροι και σε θέση να παρέχουμε ποιοτικές υπηρεσίες στον διασυνοριακό φορολογικό προγραμματισμό των εντολέων μας.

ΜAEΚ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΜΑΣ

Με μεγάλη μας χαρά σας ανακοινώνουμε  ότι το γραφείο μας κατέγραψε δύο ακόμη σημαντικές επιτυχίες, που μας γεμίζουν αισιοδοξία και ανοίγουν το δρόμο για την δικαίωση του πολυετούς αγώνα μας. 

Λίαν προσφάτως δημοσιεύθηκε η υπ’αριθμ. 5360/2020 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Αθηνών, η οποία δικαίωσε τελεσίδικα την συντριπτική πλειοψηφία των εντολέων μας, καθώς και η υπ’αριθμ. 3105/2020 απόφαση Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, η οποία ομοίως δικαίωσε τον εντολέα μας.

Σήμερα, 7-10-2020 συζητήθηκε ακόμη, παρά τη στάση των γραμματέων των Δικαστηρίων άλλη μία υπόθεση ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, την έκβαση της οποίας αναμένουμε με μεγάλη αγωνία.

Ευελπιστούμε ο δρόμος της δικαίωσης των πολυετών δικαστικών αγώνων μας να άνοιξε οριστικά και να επιβραβευθεί τελικά η υπομονή, επιμονή και σκληρή δουλειά όλων μας (εντολέων και δικηγόρων του γραφείου μας).

ΑΠΟΦΑΣΗ ΣΤΑΘΜΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ VOLKSWAGEN

Λίαν προσφάτως δημοσιεύθηκε από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης η απόφαση που ανοίγει το δρόμο για μαζικές αγωγές κατά του κολοσσού Volkswagen.

Η εν λόγω απόφαση έκρινε ότι οι καταναλωτές, ιδιοκτήτες αυτοκινήτων ντίζελ, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα μπορούν να καταθέτουν αγωγές κατά της Volkswagen στα εθνικά τους δικαστήρια, αν έχουν αγοράσει οχήματα με εγκατεστημένα λογισμικά που δείχνουν φαινομενικά μειωμένες εκπομπές.

Πώς ξεκίνησαν όλα; Η αυστριακή ένωση καταναλωτών VKI προσέφυγε στα αυστριακά δικαστήρια για λογαριασμό 574 ιδιοκτητών οχημάτων με παραποιημένο λογισμικό προκειμένου να διαπιστωθεί η δικαιοδοσία των δικαστηρίων στην εν λόγω υπόθεση. Το ζήτημα έφθασε έως το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο έκρινε ότι καταρχήν οι προσφεύγοντες θα πρέπει να καταθέτουν αγωγή στον τόπο κατοικίας του εναγομένου, όπως άλλωστε ορίζει η νομοθεσία. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου υφίσταται ζημία, υπάρχει η δυνατότητα της προσφυγής στα δικαστήρια του τόπου όπου συνέβη η ζημία. Στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι ενάγοντες υπέστησαν ζημία μόνον τη στιγμή της αγοράς των οχημάτων, και τούτο διότι αυτά αγοράσθηκαν σε τιμή υψηλότερη της πραγματικής αξίας τους. Η αυστριακή ένωση καταναλωτών VKI αιτείται αποζημίωση για τη διαφορά ανάμεσα στο τίμημα που κατέβαλαν οι καταναλωτές για τα οχήματα και στην αξία των «πειραγμένων» οχημάτων. Προς το παρόν η εταιρεία Volkswagen τηρεί σιγή ιχθύος.  

Η απόφαση αυτή του ευρωπαϊκού δικαστηρίου αποτελεί σταθμό και ανοίγει το δρόμο για νέες αγωγές καταναλωτών κατά της εταιρείας Volkswagen, για τα οχήματα που φέρουν το παράνομο λογισμικό παραποίησης των εκπομπών ρύπων (dieselgate), καθώς πλέον οι καταναλωτές θα μπορούν να στραφούν κατά της εταιρείας στα εθνικά τους Δικαστήρια, κάτι που σίγουρα είναι πιο προσιτό από όλες τις απόψεις.

Σε κάθε περίπτωση οι καταναλωτές θα πρέπει να γνωρίζουν ότι μπορούν να ασκήσουν τις εν λόγω αγωγές το αργότερο μέχρι τέλους του έτους, διότι επίκειται παραγραφή του δικαιώματός τους.  

Οι δικηγόροι του γραφείου μας, με την πολυετή τους πείρα θα χαρούν να σας συνδράμουν και να σας συμβουλέψουν για τα επόμενα βήματά σας.

Πηγές: https://economico.gr/, https://energypress.gr/https://www.energia.gr/, https://www.newmoney.gr